جمعه، 8 بهمن 1395

دروغ ، خطرناك تر از يك عمل اشتباه است

کسی که یک اشتباه می‌کند ، یک اشتباه انجام داده است ، اما وقتی برای توجیه اشتباهش هزار دلیل بیاورد، می‌شود هزار و یک اشتباه، مي شود دروغ .

دروغ به خود و كوچك شمردن و بى توجهى به ديگران. يعنى اين كه اميدى به بهبود نيست. يك جورایی نشانه ى عدم بلوغ و رشديافتگي است.

درك اشتباه از خود اشتباه مهمتره. اين عدم پذيرش در قبول اشتباه باعث بى اعتمادى مي شه و نتيجه اش در بلند مدت اين شده كه معمولاً در كليه روابط مان انتها و پايان تلخى داريم. وقتى اشتباه مان را نمي پذيريم، در واقع حقى هم براى طرف مقابل قائل نمي شويم تا بتونيم منصافانه باهاش برخورد كنيم.

اين رفتار و برخورد غير مسئولانه را در تمامى حوزه هاى اجتماعى ، سياسي ، مديريتى و ... شاهديم و بسيارى اوقات همه چيز را فداى مصلحت هاى فردى يا گروهی با منافع محدود مي كنيم.

ناديده گرفتن و به رسميت نشناختن ديگران، نقد پذيرى را نشانه مي گيره. جايي كه فرصت رشد محدود شده و اجازه نمي دهيم تا بتونيم ارزيابى منصفانه اى از خود داشته باشيم . در نهايت به جاى كاشت بذر همكارى ،  در موقعيت توجيه و اشتباهات پى در پى قرار مي گیریم .

شاید موضوعی مثل فوتبال و داوری و اشتباهاتی که در آن صورت می گیره ساده تلقی شود ، اما قطعا اثرات خود را در بین مردم خواهد گذاشت. داور بازى پرسپوليس- گسترش فولاد تبريز به يك نفر دو كارت زرد مي ده ولى به اشتباه اخراجش نمي كنه. بعد كميته داوران به جای قبول اشتباه ، از داور حمايت مي کنه و سيلى از انتقادات را طی هفته مي پذيره .آنها با این تصمیم نه فقط جايگاه یک کمیته و داوری را تحت تاثیر قرار می دهند ، بلکه هزینه های بعدی این تصمیم  را افزایش می دهند.  

تصمیم بر اجرای طرح هدفنمدی یارانه ها  گرفته شده است. تصمیمی حساس و کلیدی که بر کلیه جنیه ها و سطوح اجتماعی ، سیاسی ، اقتصادی و...  تاثیرگذار می گذارد. با تمام انتقادات ، توصیه ها و هشدارهایی   که صورت می گیرد، به واسطه فقدان مسئولیت پذیری ، به رسمیت نشناختن و بی توجهی هزینه های زیادی را بر دوش مردم می گذارند و سبب بی تفاوتی و عدم نارضایتیی در بدنه جامعه می شوند.   

 ضعف دیپلماسی در سال های 84 تا 92  و عدم قبول تصمیمات اشتباه منجر به حداقل رساندن مشارکت ملی در سال 88 شد و هزینه های زیادی را به بار آورد. 

یا فساده گسترده و نهادینه شده ای که به واسطه اتخاذ تصمیمات غلط و بی توجهی به نظرات بدنه کارشناسی صورت می گیرد، منجر به فقدان مسئولیت پذیری شده و  شاهد فساد گسترده ای در تمام سطوح هستیم  که در آن هر کسی می خواهد سهم خود را بردارد.

عدم نقد پذيری فرصت ها را كور مي كنه و مسير هزار و يك اشتباه را پیش روی مان قرار مي دهد. فراهم کردن ظرفیت های رشد و توسعه در کنار توجه پاسخگو بودن ، مسئولیت پذیری ، به رسمیت شناختن دیگران و احترام متقابل امکان پذیر خواهد بود.

عدم پذیرش و تکرار اشتباهات بدون درنظرگرفتن اثرات مخربی که بر ذینفعان دارد، هزینه های مشارکت را افزایش داده و همکاری ها را محدود می کند. مساله ای که امروز به عنوان کاهش سرمایه اجتماعی با آن مواجه هستیم، از همین موارد نشات می گیرد.

بازگشت